Jad pszczeli jest bezbarwnym, łatwo wysychającym płynem o ciężarze właściwymi 1,1313, słabym charakterystycznym zapachu i kwaśno-gorzkim smaku. Jego kwasowość wynosi 5,0— 5,5 pH. Jad rozpuszcza się łatwo w wodzie i w kwasach. W alkoholu nie rozpuszcza się. Ilość jadu wprowadzonego przez pszczołę w czasie użądlenia wynosi około 0,012 mg.

Jad pszczeli to trucizna. Większość ludzi wykazuje na ogół bardzo słabą reakcję na użądlenie pszczoły. Najczęściej występuje miejscowa opuchlina i ból. Zależy to od ilości wstrzykniętego jadu oraz od miejsca ukłucia. Najsilniejszą opuchlinę wywołuje użądlenie w okolicy oka, ust oraz wewnątrz jamy ustnej. To ostatnie może nawet zagrażać życiu. Miejscowa opuchlina ustępuje zwykle po 2 dniach, ale w wypadku uczulenia organizmu (alergii) może się- poważnie zwiększyć i utrzymywać przez kilka dni. Reakcja organizmu ludzi uczulonych na jad pszczeli jest bardzo rożna. Może np. po pierwszym użądleniu wystąpić (po 15— 20 minutach) pokrzywka na całym ciele, ustępująca po 2—3 dniach. Następne użądlenie może spowodować silne pieczenie 1 swędzenie ciała (wargi i powieki, a niekiedy i gardło, silnie puchną), zaburzenia w oddychaniu, a nawet omdlenie. Dalsze użądlenia są jeszcze groźniejsze i mogą spowodować nawet śmierć. Ludzie pracujący przy pszczołach przez dłuższy czas są na ogół uodpornieni na działanie jadu pszczelego. Jednakże w razie bardzo licznych użądleń (powyżej 200) może i u nich nastąpić ogólne zatrucie organizmu. W takim wypadku pożądlonemu należy niezwłocznie udzielić pomocy lekarskiej. 500 użądleń powoduje z reguły śmierć wskutek ogólnego zatrucia organizmu. Jak postępować w razie użądlenia przez pszczoły. Przede wszystkim nie należy dopuścić, aby cała porcja jadu zawarta w pęcherzyku jadowym pszczoły wylała się z niego do ranki i dlatego trzeba aparat żądłowy jak najszybciej usunąć, zdrapując go po prostu paznokciem lub ostrzem scyzoryka. Nie należy usuwać go palcami, gdyż w ten sposób powoduje się w y ciskanie jadu z pęcherzyka jadowego. Na lokalną opuchlinę lekarz może zastosować wcieranie maści antyhistaminowych, jak: Benadryl, Antihistan, Theophorin, a w razie wystąpienia pokrzywki — doustnie tabletki antyhistaminowe: Benadryl (50 mg) lub Piriton (4 mg). Przy silnej reakcji może podziałać jedynie bardzo szybko przyswajalna Neoepinina (20 mg) umieszczona pod językiem. Najskuteczniejszym jednak środkiem jest głęboki domięśniowy zastrzyk adrenaliny (jednorazowo 0,5 mg w rozcieńczeniu 1 : 1000). Zastrzyków takich wykonuje się 4 w odstępach 15-minutowych, raz w jeden pośladek, raz w drugi (na zmianę). Razem w ciągu godziny wstrzykuje się 2 mg adrenaliny. Nie wolno stosować adrenaliny dożylnie ani podskórnie. Oczywiście podane środki lecznicze można stosować tylkoz przepisu lekarza.

 

Drogi Użytkowniku,

Mam nadzieję, że wiedza zawarta w tym artykule jest pomocna i inspirująca. Zapraszam Cię do przetestowania mojego e-booka: “Poradnik Pszczelarski”.

Link do książki w wersji elektronicznej (e-book PDF) dostępny jest do pobrania poniżej. Raz jeszcze gorąco zachęcam Państwa do skorzystania z mojego kursu pszczelarskiego.

Pozdrawiam,
Bartosz Nowak